Szkoła cz.I

Tym niemniej Rysiek i tak zmienił szkołę, chociaż dopiero za sprawą siły niejako wyższej. Oto w maju 1967 państwo Riedlowie dostali mieszkanie w Tychach (przy ulicy Filaretów) – trzy pokoje z kuchnią tudzież wszelkimi wygodami – i mogli pożegnać chorzowską ciasnotę. A dla juniora znalazł się dodatkowy powód do radości – rozległy park nieopodal bloku, istna preria… Jednak w nowym mieszkaniu nie było aż tak luźno, żeby można było dokwaterować psa, o którym Rysiek strasznie marzył. A właśnie wspomnienie o psie wypełnia większą część jego zarzuconego pamiętnika. Psie, co ważne, oddanym pod chwilową opiekę. Wabił się Bartek, był rocznym cocker spanielem, należał do wicedyrektora jednej z fabryk, którego wówczas woził pan Jan. Ten wicedyrektor na czas dwumiesięcznego urlopu w Bułgarii zostawił psa Riedlom. Po tygodniu wszyscy w domu mieli niesfornego zwierzaka dosyć, wszyscy prócz Ryśka… Rysiek po prostu oszalał. Na pytania kolegów „czyj to pies?”, kiedy z dumą przechadzał się z Bartkiem, odpowiadał najpierw z zawahaniem, ale potem już bez – że jego własny. I stopniowo w swoje słowa uwierzył. Bartek ujął go przede wszystkim tym, że był, ale też zachowaniem podczas ich wspólnej wizyty na basenie. Rysiek zostawił psa pod opieką kumpla, sam dał szybkiego nura, a gdy znów znalazł\ się na powierzchni, Bartek już płynął obok… W tej sytuacji błyskawiczne wyrzucenie obu przez ratownika – „kąpiel zwierząt surowo wzbroniona” – nie mogło smakować gorzko, nawet jeśli zostało okupione zgubieniem cennej smyczy. Gorycz -dławiąca dziecięca gorycz – napłynęła dopiero wtedy, gdy pewnego dnia – Rysiek w pamiętniku nazwał go Dniem Piekielnym – zjawił się właściciel. Prawdziwy, niestety. Rysiek siedział w swoim pokoju, schował twarz w sierści Bartka i truchlał.

Wszystko o wielkim bluesie

Posted on Maj 28th, 2010 in Człowiek | Komentarze są wyłączone

Polecamy

Archives

Sponsorzy

Ostatnie posty

Godne Twojej uwagi.

Categories